رمان قاتل افسانه ای شبح طلایی

«باعث افتخاره که بلاخره از نزدیک میبینمتون.» کریستوفر به محض آنکه نشستند این را گفت، اما نه همچون سرآغازی برای گفت‌وگویی رسمی، که چونان بیان حقیقتی ساده و انکارناپذیر. «چند

او نزدیک آمد، هر قدمش حساب‌شده و مطمئن. وقتی در فاصله‌ی یک قدم ایستاد، الینا قدش را احساس کرد – تقریباً یک سر از او بلندتر. دستش را دراز کرد،

لابی هتل نفس را در سینه حبس می‌کرد. چلچراغ کریستالی عظیم از سقف بلند آویزان بود و هزاران قطعه نور را روی کف مرمر سیاه و سفید می‌پاشید که طرح

هتل ایکور مثل یک یادگاری از گذشته، در میان ساختمان‌های شیشه‌ای مدرن خیابان پنجم ایستاده بود. نمای سنگ مرمر سفیدش در نور طلایی بعدازظهر آن شنبه می‌درخشید، گویا خورشید تصمیم